Skip to main content
  • Home
  • Nieuws
  • IPA: hoop op sociale vrede, risico op ontsporing door indexering
Veronique Leroy
  • 18/01/2017

IPA: hoop op sociale vrede, risico op ontsporing door indexering

De federale sociale partners hebben op 11 januari 2017 een ontwerp van Interprofessioneel Akkoord (IPA) voor 2017-2018 afgesloten. Daarin staat dat bovenop de indexering van 2,9% de bedrijven maximaal 1,1% stijging van de brutolonen mogen toestaan; in totaal mag de stijging dus maximaal 4% bedragen over 2 jaar. In deze marge van 1,1% moet de reële kostprijs van de maatregelen vervat zitten. De belangrijkste verdienste van het ontwerp-IPA is de clausule voor sociale vrede.

De clausule rond sociale vrede maakt dat stakingen over loononderhandelingen in principe niet toegelaten zijn.

  • De maximale loonmarge van 1,1% bovenop de index doet de concurrentiepositie wellicht niet verslechteren.
  • Het ontwerp-IPA maakt een einde aan de stakingen en acties die de bedrijven de voorbije maanden hebben getroffen.
  • Mocht het indexeringsmechanisme de concurrentiepositie ondergraven, dan is snelle overheidstussenkomst nodig.

 

Dit ontwerpakkoord moet tegen eind januari officieel goedgekeurd worden door vakbonden en werkgevers. Daarna vormt dit IPA het kader voor o.a. de loononderhandelingen van 2017-2018.

Om de maximale loonstijgingen te bepalen, wordt uitgegaan van de vooruitzichten voor de loonkostontwikkelingen in de drie buurlanden. De voorziene indexering, een eventuele correctieterm en een veiligheidsmarge worden daar van afgetrokken. Loonlastenverlagingen van de taxshift worden geneutraliseerd, waardoor die geen extra loonmarge kunnen creëren.

De belangrijkste verdienste van het ontwerp-IPA is dat het een einde moet maken aan de stakingen en acties die de bedrijven hebben getroffen in de voorbije maanden. Het IPA voorziet namelijk expliciet dat de vakbonden, eens het akkoord goedgekeurd is, instaan voor de sereniteit en de sociale rust in de sectoren en de bedrijven. De clausule rond sociale vrede maakt dat stakingen over loononderhandelingen in principe niet toegelaten zijn.

Positief is ook dat de maximale loonmarge van 1,1% bovenop de index volgens de huidige voorspellingen onze concurrentiepositie tegenover de buurlanden niet zou doen verslechteren en zelfs licht verbeteren. Door het voorzien van de maximale marge in  een CAO van de NAR zal de norm ook afdwingbaar zijn. Zowel vakbonden als werkgevers zullen zich hieraan moeten houden.

De zwakke schakel in het verhaal blijft het automatische indexeringsmechanisme dat ten allen tijde gegarandeerd wordt. We zullen erover moeten waken dat de loonindexering (door inflatie) niet ontspoort, want anders zou onze loonkostenhandicap weer toenemen. Er is een beperkte veiligheidsmarge die een deel kan opvangen, maar beter zou zijn dat in de indexkorf structureel minstens rekening gehouden wordt met basisprijzen (excl. fiscale heffingen) en dat een beveiliging voorzien wordt voor grote schokken in grondstofprijzen.

Een snelle overheidstussenkomst zal nodig zijn wanneer de automatische indexering de concurrentiepositie van de Belgische bedrijven opnieuw ondergraaft. 

 

Veronique Leroy - Arbeidsmarkt en arbeidsverhouding - veronique.leroy@voka.be

 

ING
SD Worx